اطلاعات تماس

این سایت توسط فاطمه افتخاری و شهناز خبره دست  با هدف معرفی و توسعه  ورزشهای هوایی در کشور ، طراحی و راه اندازی گردیده است . 

 

info@flytime.ir

پرواز بر فراز دیوار چین

 

   

   پرواز بر فراز دیوار بزرگ چین


          نویسنده: Gabriel Al-salem

          ترجمه: نیما خبره

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Flying the Great Wall of China

 

 

 

هنگامی که من برای اولین بار خواندم که یک سایت پاراگلایدینگ در کنار  دیوار بزرگ چین وجود دارد، باورم نشد و قبل از آنکه تصمیم به رفتن به آنجا بگیرم آن مطلب را به صورت جدی تر دوباره خواندم  . من می دانم که همه ما چقدر خوش شانسیم که در زمانی زندگی می کنیم که بشر پرواز را به یک واقعیت تبدیل کرده است، حالا اگر این واقعیت  روی دیوار چین انجام شود چطور...؟

  من پس از دو ساعت پرواز با استفاده از ریچ و ترمال درسایت پاراگلایدینگ سیماتای که در شمال  بیجینگ واقع شده، می توانم بگویم که نه تنها یک سایت پروازی در کنار دیوار وجود دارد بلکه این سایت، واقعا دارای کلاس جهانی است. مطلب دیگراین که خلبانان چینی گروه های سرحالی هستند که مشتاق نشان دادن کشورشان و سایت های پروازی  بیشمار آن می باشند و آنها مطمئنا می دانند که چگونه بعد از یک پرواز جشن خوردن بگیرند!

من از اینکه باید از چه نوع جریانی برای پرواز روی این سایت استفاده کنم اطلاعی نداشتم ، اما  عکسی که روی ویزای چینی ام چاپ شده بود، منظره سلسله جبالی را نشان می داد که به وسیله یک دیوار مارپیچ در امتداد شیب های تند بالا می رفت و از دره های پایین رودخانه تا قله ای تند کشیده شده بود. من با خود فکر کردم اینجا برای ریچ گرفتن خیلی باید مناسب باشد. دیدار از دیوار چین، حیرتی بود که فراتر از دیدن هر عکس یا مقاله ای که بتوان آن را به تصور کرد. اولین دیدار از دیوار بزرگ چین انسان را متوجه هزاره های تاریخ گذشتگان می کند، که اگر به آن بیندیشید، احساس میکنید چقدر ساخت آن طاقت فرسا بوده است . ساخت این دیوار در سال 221 پیش از میلاد آغاز، و  2000 سال به طول انجامید و با گستره 3750 مایل به یک حصار منفرد تبدیل شد. بنایی که بیش  یک میلیون نفر از افراد را برای ساخت آن به خدمت گمارده بود . اما اندکی پس از گذشت این لحظات حیرت آور ، دیگر به تاریخ فکر نمی کردم و افکارم بیشتر متوجه پرواز شده بود .

 در حدود دو سوم از کوه تا بالای شیب صخره های زرد رنگ دیده می شد که تصویر یک سیستم ریچ را در ذهن تدایی میکرد . اما آنچه من پیش بینی نکرده بودم ترمالهایی بودکه در پرواز با آن مواجه شده  بودم، اما باید منتظرش می بودم. زیرا در زیر دیوار و برج های نگهبانی مشهور آن، شیب های تند سیماتای در معرض نور آفتاب و بادهای  عمومی منطقه قرار داشت و صخره های خشک در میان مراتع پر پشت گیاهی ترکیب شده و منابع گرمایی عالی به وجود آورده بودند.

من صبح آن روز با هواردیین و دیگر دوستان جدیدم در دفتر باشگاه «فلایینگ من» در شمال بیجینگ ملاقات کردم. از بیجینگ دو ساعت و نیم طول کشید تا به سیماتای رسیدیم، ابتدا از کالسکه هایی که با دوچرخه کشیده می شد قسمتی از مسیر را طی نمودیم و در طول مسیر به کاروان های عروسی در خیابان های  بیجینگ  بر می خوردیم که با نظم خاصی در حال عبور بودند . سپس از موتور اسکوترهای سه چرخ گرفته، تا کامیونهای بزرگ در بزرگراه های فوق مدرن گذشتیم. همانطور که ما به مقصدمان نزدیک می شدیم جاده تبدیل به باریکه ای می شد که  بیدهای مجنون دو طرف آن را احاطه کرده بودند آنها یادآور مناظری از نقاشیهایی بود که در رستوران های چینی دیده بودم .

در آخرین نقطه از مسیر که به  دامنه کوه  منتهی می شد  یک بازار توریستی کوچک وجود داشت که با گذشتن از آن  ، مهمترین اتفاق روزمان با کوه نوردی تفریحی شروع شد. ابتدا سوار بر تله اسکی شدیم که در آن موسیقی سنتی پخش می شد همچنین راهنمای تور ، مطالبی را در مورد آنچه که افرد همیشه خواهان دانستن در مورد دیوار بودند ا بازگو می کرد (« ... حداقل فاصله بین برج های نگهبانی 50 متر است، حداکثر فاصله 300 متر و میانگین فاصله 100 متر ...») و سپس رفتن روی یک فانیکولار که شما را در بالا رفتن تا چند صد متر آخر همراهی می کرد می کرد. از آنجا گردشگران میبایستی یک مسیر زیگزاگ کوتاه را طی کنند تا خود را به دیوار برسانند .ضمن اینکه  خلبانان پاراگلایدر هم  در عرض چند دقیقه می توانستند خود را به سایت پرواز برسانند. ما کوله پشتی هایمان را کنار گذاشته و ارزیابی کردیم . آسمان آفتابی و یک نسیم نسبتا ثابت به آرامی از سمت راست سایت می وزید همه نوید بخش یک پرواز ترمیک بود.

سایت پرواز بر روی یکی از دامنه های تپه واقع شده است که اگر چه واقعا در حدود 30 درجه شیب دارد ولی در نگاه اول به نظر می رسد دارای شیب 45 درجه باشد توصیه اصلی هوارد در مورد بلند شدن از سایت این بود که «از محدوده سایت خارج نشوید » چون تیک آف  اشتباه احتمالا منجر به سرخوردن روی علف ها می شود. شن اولین کسی بود که بی مهابا پرید و به ما محدوده پرواز روز را نشان داد. دیدیم که او ابتدا به سمت راست کمی ارتفاع گرفت و سپس به سمت چپ و در جهت باد دور شد او مدتی با باد مخالف دست و پنجه نرم کرد اما ارتفاع خود را از دست داد. سرانجام زمانی که برای کسب ارتفاع ناامید شد دور کاملی زد تا به منطقه فرود برگردد و در نهایت روی تراکتور یک مزرعه دار فرود آمد. با این احوال  مطمئن نبودم که بتوانم از بالای نمای دیوار عکس برداری کنم.

چند خلبان دیگر نیز پرواز کردند که لی هم در میان آنها بود. لی از سمت راست سایت پرواز کرد و در یک چشم به هم زدن برفراز دیوار رسید. من با خود اندیشیدم که بله، این دقیقا همان کاری است که باید انجام دهم. من بال sport2 خود را پهن کردم کارابین ها را متصل نمودم و منتظر وزش مناسب باد شدم. هوارد وسط گلایدر من را بالا برد و پس از چند دقیقه گفت: این باد مناسب است شروع نسبتا ایده آلی بود ولی در حین بلند شدن از سکوی پرواز، علف هایی که بلندی آنها تا زانو می رسید به بند پاراگلایدرم چسبیده بود. من در هوا بودم و در جهت باد به دنبال updraft ها می گشتم برای من بدیهی بود که باید قبل از پرداختن به نقش اصلی خود به عنوان گردشگر عکاس (اگر چه الان اون بالا بود) کار مهمی انجام دهم. با در نظر داشتن نحوه ی پرواز شن ولی، تا آنجا که جرات داشتم به سمت راست پیش رفتم و همه این مدت آرزو می کردم که صدای اخطار واریو متر من بلند شود. پس از به صدا درآمدن واریومتر  من در چرخش های به شکل  8 زیاده روی کردم و سعی کردم در هر حرکت مارپیچ وضعیت خود در خط الراس حفظ کنم.

در این هنگام سعی کردم در اولین فرصت حداکثر ارتفاع ممکن را بدست آورم از این رو در چرخش های به شکل 8 فشرده ترانجام دادم تا به  موازات شیب رسیدم، در همین موقعیت  اولین عکس را از دیوار گرفتم.اشتباهی که مرتکب شدم این بود که به دیوار خیره شدم و تقریبا بلافاصله بعد از آن ارتفاع خود را از دست دادم.

دیوار بزرگ زیر پای من درست مثل عکسی بود که روی ویزا چاپ شده بود همچنین مانند صدها تصویر دیگری که از آن در زندگی خود دیده بودم. فقط توانستم از شدت تعجب فریاد بزنم «وای». برای اینکه حالا دو دستاورد شگفت انگیز بشر کنار هم قرار گرفته بود قدرت پرواز و دیوار بزرگ چین  که تلاقی این دو موضوع بسیار هیجان انگیز بود.

چند گروه کوچک توریستی شروع به بالا آمدن به سمت ما کردند و تصوری که از دیدن آنها در ذهن ایجاد می شد تصویر سربازان پیاده نظام سلسله مینگ بود که بر روی دیوار پاسبانی می کردند تا امپراطوری بزرگ خود را تا شمال در مقابل قبایل چادر نشین حفاظت کنند.تا اینجا واریومتر من هشداری مبنی بر وجود یک ترمال قوی نداده بود.  اما جایی در نزدیکی دیوار که در حال از دست دادن ارتفاع بودم  ناگهان واریومتر شروع به هشدار دادن کرد « 5 متر بر ثانیه » و من متوجه شدم که موقعیت برای یک چرخش 360 درجه مساعد است. من از قله کوه عبور کردم و این اولین باری بود که برفراز دیوار پرواز می کردم. به نحوی، نمی توانستم باور کنم که برفراز دیوار هستم اما زمانی برای تعجب وجود نداشت و باید موقعیتم را در محدوده ترمال  حفظ می کردم در یک الگوی بیضی شکل بسیار بلند به سمت راست ترمال را همراهی کردم . این کار باعث شد  در مدت  چند دقیقه 700 متر ارتفاع کسب نمایم  و به آسانی توانستم بر فراز بلند ترین نقطه دیوار در سیماتای- حدود 1000 متر بالاتر از سطح دریا با 700 متر بالاتر از سطح کف دره پرواز کنم.

در اینجا تپه به قدری شیب دار شده بود که مهندسان دیوار بزرگ مجبور شده بودند برای تطبیق با طبیعت یک حالت پلکانی طراحی کنند. موضوع باورنکردنی تر احداث این بنا امتداد غیر منقطع آن بود،  به طول هزاران کیلومتر بود . در همین حال دقیقا به ارتفاعی رسیده بودم که می توانستم به طور کامل دیوار را ببینم که از یک کران تا بیکران کشیده شده بود. دیدن باور کردن است اما درک حدود دیوار بزرگ چین حتی برای یک شاهد عینی چالش برانگیز است.

آنچه در ادامه رخ داد یک پرواز دو ساعته بود که در خاطرات طول عمر من مثل یک معجزه بود من، لی و هوارد به همراه هم به گشت و گذار بر روی دیوار پرداختیم کم کم به بعدازظهر نزدیک می شدیم پرواز برایمان حس پرسه زنی در یک بنای تاریخی را ایجاد می کرد.  در بخش های بالاتردیوارکه در محدوده دید ما قرار گرفته بود  حتی یک گردشگر هم  دیده نمی شد و دیوار با خلوت خود تنها بود با ظاهری قدیمی و بیش از حد طولانی، ظاهری از یک خرابه قرون وسطی به خود گرفته بود. با پایین رفتن خورشید در آسمان شب چشم انداز در مه فرو می رفت، دید ما کمتر می شد و توجه به من به تپه های واقع در پشت دشت که در تمام جهات گسترده شده بودند جلب شده بود. سیماتای حتی بدون دیوار بزرگ هم یک محل فوق العاده برای پرواز پاراگلایدینیگ بود.

یک بار دیگر روی زمین، توجه دوستان جدید من به سرعت متوجه یکی دیگر از دستاوردهای بزرگ چین گردید:  یعنی غذا. گروه 8 نفره ما یک وعده غذایی امپراطوری را در یک رستوان نزدیک کنار دریاچه به مبلغ کمتر از 20 دلار آمریکا صرف کرد و من دیدم که چگونه چینی ها هر وعده غذایی را به یک مهمانی تبدیل می کردند. بطری های بزرگ آب جو یانجینگ با رضایت من به میز غذا افزوده شد و بشقاب های بزرگ ماهی، گوشت، وجی و برنج با سس های عالی برای همه ما مثل یک پاداش بود من در دو روز اقامتم در بیجینگ خوراک مرغابی و خوک خوردم چیزی که پیش از این نمی دانستم قابل خوردن هستند. با نحوه ی پخت درازترین ماکارونی ها در بیجینگ در رستوران متعلق به وونگ – یکی دیگر از خلبان های باشگاه فلایینگ من- ازنزدیک آشنا شدم . ما هر میز غذا را مانند یک میدان مبارزه پر از پوست بادام زمینی، استخوان و چوب های غذاخوری (چاپستیک) استفاده شده ، رها کردیم.

من در طول آن وعده های غذایی با نشاط، از سایر مکان های پاراگلایدینگ در سراسر چین آگاه شدم، که برخی از آنها هنوز در حال اکتشاف هستند. این کشور هنوز برای من یک راز است اما اکنون دست کم چیزهایی درباره پرواز افسانه ای XC در لینزو آن هنگام که در سال 2004 یک PWC برگزار شد، آخر هفته را نزدیک بیجینگ در مینگ تام و چند مکان دیگر در اطراف هنگ کنگ گذراندم. اما دیوار بزرگ چین همیشه در سیماتای چشم به راه خواهد بود، مکانی که مطمئنا در رتبه جذاب ترین ها در جهان قرار دارد.

ارسال شده در تاریخ 24 آذر ماه 88

اطلاعات بیشتر از دیوار چین

منبع دانشنامه آزاد ویکی پیدیا

 

دیوار چین 中国国际广播电台


دیوار چین که یکی از عجایب هفت‌گانه جهان شمرده می شود ، در جهان به لحاظ زمان ساخت طولانی ترین و بزرگترین مهندسی تدافعی نظامی در قدیم است . این دیوار در نقشه جغرافیایی چین ۷۰۰۰ کیلومتر امتداد یافته است. این اثر سال ۱۹۸۷ در "فهرست میراث جهانی" ثبت شد. تاریخ ساخت دیوار چین به قرن ۹ قبل از میلاد باز می گردد. حکومت وقت چین برای جلوگیری از حملات ملیت های شمالی ، برجهای آتش برای خبر رسانی و یا قلعه‌های مرزی برای حصول اطلاعات دشمن را در ارتباط با دیوار و بر روی آن ایجاد کرد . در دوره حکمرانی سلسله‌های بهار و پاییز و کشورهای جنگجو ،میان دوک ها جنگ بر پا شد و کشورها با استفاده از کوه‌های مرزی به ساخت دیوار پرداختند تا سال ۲۲۱ قبل از میلاد ،امپراتور چین شی خوان پس از به وحدت رساندن چین ، دیوارهای دوک ها را به هم متصل کرد که به صورت دیوار بزرگ در مرزهای شمالی بر روی کوه‌ها در آمد . او می خواست با این کار از حملات دشمن به مراتع شمالی جلوگیری کند.

در این زمان طول دیوار چین به ۵۰۰۰ کیلومتر می رسید. در سلسله خان پس از سلسله چین طول دیوار به ۱۰ هزار کیلومتر رسید. در تاریخ دو هزار و اندی ساله چین، حکمرانان دوران مختلف به ساخت دیوار چین پرداختند . تا اینکه طول دیوار به ۵۰ هزار کیلومتر رسید. این میزان معادل گردش به دور کره زمین است .

دیواری که اکنون مردم مشاهده می کنند ، دیوار متعلق به سلسله مینگ (سال ۱۳۶۸ – سال ۱۶۴۴ میلادی) است از غرب به دروازه " جایو گوان " در استان گان سو چین و از شرق به ساحل رود یالو جیان در استان لیائو نینگ در شمال شرقی چین منتهی می شود و درمیان آن ۹ استان ، شهر و ناحیه خود مختار به طول ۷۳۰۰ کیلومتر وجود دارد و مردم آنرا دیوار طولانی می نامند. دیوار چین به عنوان پروژه تدافعی بر روی کوه‌ها ساخته می شد از بیابان ها مراتع و لجنزارها عبور می کرد . کارگران طبق عوارض زمینی ، ساختار متفاوتی برای ایجاد دیوار در نظر گرفتند که درایت و عقل نیاکان چین را نشان می دهد. دیوار بر مسیر کوه‌های پر فراز و نشیب امتداد یافته است . در بیرون دیوار پرتگاه‌های بلند دیده می شود . در واقع کوه و دیوار به یکدیگر پیوند خورده اند . لذا دشمن به هیچ وجه قادر به نفوذ به این دیوار نبود . دیوار چین معمولا با آجرهای بزرگ و سنگ مستطیل ساخته شده و در وسط ان خاک و خرده سنگ ریخته شده و ارتفاع ان ۱۰ متر است در پهنای دیوار برای عبور چهار اسب کافی است و در یک ردیف عرض آن ۴ -۵ متر است تا در زمان انتقال غلات و سلاحها مشکلی ایجاد نشود . طرف درونی دیوار، نرده سنگی و در وجود دارد که به آسانی حرکت می کند . در فاصله معیینی سکوی دیواری و یا برج آتش برای خبررسانی ساخته شده است . سکوی دیواری برای ذخیره سلاحها و غلات و استراحت سربازان است و در جنگ مخفیگاه بوده است . هنگامی که دشمن دست به حمله می زد برج های آتش روشن می کردند و سراسر کشور از حمله آگاه می شدند . اکنون مقاومت دیوار چین به عنوان یک مانع نظامی از بین رفته است. اما زیبایی معماری مخصوص آن دیدنی است . زیبایی دیوار چین پر ابهت ، و باعظمت است. از دور دیواری بلند و پر پیچ و خم بر روی کوه‌ها همانند اژدهایی در حال حرکت به چشم می خورد و صحنه‌ای شکوهمند ایجاد شده است . از نزدیک ، دروازه‌های پر ابهت ، دیوار ها ، سکوهای دیوار ی ، برج های دیده بانی ، برج های آتش هماهنگ با عوارض زمینی آکنده از دلربایی هنری است. دیوار چین دارای اهمیت تاریخی و فرهنگی و ارزش دیدنی است. چینی ها می گویند : " کسی که به دیوار چین صعود نکرده باشد ، قهرمان نیست ". گردشگران چینی و خارجی از پیمودن دیوار احساس افتخار می کنند . حتی سران بسیاری کشورهای خارجی نیز فرصت دیدار از این اثر بزرگ را از دست نمی دهند . برخی از بخش های دیوار چین بخوبی حفظ شده است از جمله دیوار "بادلینگ " در نزدیکی بیجنیگ دیوار " سی ما تای " ، دیوار " موتیان یو " ، دروازه شان حای گوان در انتهای شرقی دیوار چین است که نخستین دروازه چین نامیده می شود و دروازه "جایوگوان" در انتهای غرب در گان سو ،این بخش ها همچنین از مکان های بسیار مشهور و دیدنی دیوار است و گردشگران زیادی در تمام سال از آنها بازدید می کنند . دیوار چین تجسم درایت و رنج و زحمت میلیونها چینی در دوره باستان چین است . این اثر پس ازهزاران سال از بین نرفته و دارای دلربایی فناناپذیر و سمبل روحیه ملیت چین است . سال ۱۹۸۷ میلادی دیوار چین به عنوان "سمبل ملیت چین" در فهرست میراث جهانی ثبت شد.

تصاویر باکیفیت از دیوار چین در سیماتای

 

نظرات   

 
+1 #2 فاطمه نوری 1394-01-22 06:37
خیلی هیجان انگیزه.... میخوام پرواز روی دیوار چین رو تجربه کنم. :-x
نقل قول
 
 
+2 #1 fateme eftekhari 1394-01-20 05:50
وای... یکی از آرزوهای من پرواز رو دیوار چینه
نقل قول
 

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تغییر کد امنیتی