اطلاعات تماس

این سایت توسط فاطمه افتخاری و شهناز خبره دست  با هدف معرفی و توسعه  ورزشهای هوایی در کشور ، طراحی و راه اندازی گردیده است . 

 

info@flytime.ir

سمیرا نوروزی

فاطمه افتخاری:

طی تحقیقاتم در اینترنت به سرگذشت جالی از یکی از بانوان مستعد رشته ی خلبانی در کشورمان برخوردم که خالی از لطف نیست آن را با شما دوستان به اشتراک بگذارم.

سرکار خانم سمیرا نوروزی که از سنین بسیار کم آموزش خلبانی را با هواپیماهای گلایدر دید و در 15 سالگی جوان ترین خلبان زن ایرانی بود برای ادامه ی تحصیلات به فیلیپین رفت و پس از بازگشت به میهنمان سالها برای استخدام در شرکت های هواپیمایی دچار مشکل بود. گفتگو هایی با این بانوی ارجمند که در در سال های 1386 و 1391 انجام شده توضیحات بیشتری در رابطه با فعالیت این بانوی موفق ایرانی در اختیار قرار میدهد.

 


 

روزنامه اعتماد، شماره 1501 به تاريخ 4/7/86، صفحه 8 (گزارش اجتماعي)

 

نوروزی

 

 

 پرواز آرزوي هر انساني است. سپردن تن به آسمان و از بالاهمه چيز را ريز ديدن. همين اشتياق بود که برادران رايت را به آزمايش پرخطر ترين اختراع جهان دعوت کرد. سال هاي سال پس از تجربه نخستين پرواز، در ايران زني به شوق رهايي در آسمان لاجوردي رنگ به کلاس هاي پرواز مي رود و با تلاش فردي مجوز پرواز با هواپيماها را کسب مي کند اما بنابر قانون نانوشته يي در مجامع پروازي داخل ايران شوق و شور او از يک طرف و دانش و تخصصش از طرف ديگر ناديده گرفته مي شود تا حديث پرواز براي نيمي از جمعيت ايران ناتمام بماند و اينچنين به فهرست مناطق ممنوع براي زنان، بر ابتداي آسمان تابلوي ورود زنان ممنوع را نصب مي کنند. حکايت پرواز ممنوع سميرا نوروزي جوان ترين خلبان زن ايران را با بيان خود او مي خوانيم.
 


    چطور شد که وارد رشته خلباني شدی؟
    من از کودکي به پرواز علاقه مند بودم، از 7، 8 سالگي، اما از 12 سالگي به طور آماتور شروع به پرواز کردم.
   
    پرواز را چطور تجربه کردی؟
    در فرودگاه دوشان تپه تابستان ها با گلايدر پرواز مي کردم. آن موقع کاري که بزرگ ترها در 6 ماه انجام مي دادند براي من 3 سال طول کشيد چون کم سن و سال بودم و مدرسه مي رفتم. در 15 سالگي جوان ترين دختر خلبان ايران شدم، بعد از دبيرستان در رشته هوانوردي در دانشگاه مشغول به تحصيل شدم و همزمان با هواپيماي اولترالايت در فرودگاه آزادي پرواز مي کردم.
   
    در ايران مدرک خلباني گرفتيد؟
    نخير. چون فرآيند خلباني در ايران به دليل وجود متقاضي زياد و کمبود هواپيما هاي آموزشي بسيار مشکل و مستلزم زمان زياد است. زنان هم مشکلات خاص خودشان را دارند. يک قانون نانوشته در اين صنعت وجود دارد که اگر ده زن و ده مرد متقاضي آموزش باشند، طبيعتاً اولويت با مردان خواهد بود. اين روند باعث شد که من براي کوتاه کردن زمان آموزش و انتظار براي پرواز از کشور خارج شوم.
   
    کجا رفتي؟
    رفتم مجمع الجزاير فيليپين. خصوصيات جغرافيايي فيليپين باعث شده که اين کشور يکي از مراکز مناسب براي آموزش پرواز باشد. در آنجا به راحتي مي توانستم به فرودگاه هاي ديگر پرواز کنم. يکي از محاسن پرواز در فيليپين تجربه پريدن در فرودگاه هاي مختلف با ترافيک هوايي زياد است. آن وقت ها با هواپيماي يک موتوره، پايپر 140 و سسنا 172 پرواز مي کردم. گاهي هم با هواپيماي دوموتوره، منتها ساعت پرواز زيادي با آن ندارم.
   
    چرا غيرممکن؟
    چون مثلاً در فرودگاه بين المللي مهرآباد معمولاً هواپيماهاي مسافربري و باري پرواز مي کنند و به هواپيماهاي يک موتوره اجازه پرواز نمي دهند.
   
    چند وقت آموزش ديديد؟
    13 ماه در مدرسه پرواز آموزش ديدم و در اين مدت مربياني از امريکا و فيليپين ما را آموزش مي دادند. مدرکي که به من دادند هم يک مدرک بين المللي محسوب مي شود. چون مورد تاييد ايکائو بوده و مدارکي که به تاييد ايکائو برسد در تمام کشورها مورد پذيرش است. اما اگر بخواهيد در کشور ديگري استخدام شويد، بايد در آزمون هاي پروازي کشور مقصد هم شرکت کنيد و پذيرفته شويد.
   
    شما وقتي داوطلب استخدام در ايران شديد، مجدداً امتحان داديد؟
    بله. برگشتم به ايران و در آزمون سازمان هواپيمايي کشوري شرکت کردم و قبول شدم. الان دو مدرک دارم: يکي از فيليپين و ديگري از ايران.
   
    در فيليپين پيشنهاد کار نداشتيد؟
    آنجا به صورت روتين از فردي که فارغ التحصيل مي شود و شرايط لازم براي کار را دارد، دعوت به همکاري مي شود اما من مي خواستم در ايران خدمت کنم.
   
    پس چرا تاکنون در ايران استخدام نشده يي؟
    اين پرسش من از مسوولان هواپيمايي ايران و شرکت هاي هواپيمايي است. بعد از تبديل مدارکم اولين جايي که رفتم شرکت هواپيمايي ايران اير بود. آنها اعلام کردند به خلبان نياز دارند. در شرکت نفت، شرکت کيش اير و ماهان هم فرم هاي استخدام خلبان را پر کردم. همه درخواست هايم براي کمک خلباني بود.
   
    برخوردها چگونه بود؟
    من بدون هيچ پيش داوري رفتم. اما برخوردهايي که مي ديدم خيلي غيرمنتظره بود چون از قبل مي دانستم يک زن در يکي از شرکت هاي هواپيمايي استخدام شده است. حتي من نزد الهام ، سخنگوي دولت رفتم و ايشان هم استقبال زيادي کردند و نامه يي را براي دکتر حسامي مديرعامل هما فرستادند. بعد از چند وقت که پيگير نامه شدم، کسي جواب درستي به من نداد. فقط اعلام کردند که نامه من به کاپيتان قاسمي معاون عملياتي ايران اير ارجاع داده شده است و من بارها سعي کردم که با ايشان تماس بگيرم اما متاسفانه نه تنها مرا به حضورشان نپذيرفتند بلکه به تماس هاي اينجانب نيز پاسخي ندادند. البته بارها و بارها در مورد موضع گيري سرسختانه ايشان در برابر زنان شنيده بودم. ولله اعلم،
   
    بعد از اين مرحله چه کرديد؟
    دي ماه سال گذشته هواپيمايي چابهار آگهي داد که به کمک خلبان نياز داريم و واجدين شرايط مدارک شان را بفرستند، من هم فرستادم، يک ماه بعد ما را دعوت کردند براي امتحان که در محل ساختمان هاي اداري شرکت ايران اير برگزار شد. ما حدوداً 200 نفر بوديم که امتحان داديم اما از اين ميان يکصد نفر را انتخاب کردند. رتبه من زير 100 بود اما هيچ وقت دقيقاً رتبه ها را اعلام نکردند و متاسفانه براي مصاحبه دعوت نشديم.
   
    چرا دعوت نکردند؟
    چون زن بوديم.
   
    مگر از اين 200 نفر چند نفر زن بودند؟
    4 نفر و هيچ کدام دعوت نشديم. به فاصله يک ماه، هواپيمايي ماهان امتحان برگزار کرد. باز هم ما 4 زن شرکت کرديم. در آن آزمون هم قبول شدم و حتي اين بار با من مصاحبه کردند و رضايت خود را از معلوماتم در مصاحبه اعلام کردند. بعد از سه ماه هيچ خبري نشد. با توجه به تجربيات گذشته ام، رفتم پيش مرعشي نماينده سابق کرمان. وي نامه يي به مهندس عرب نژاد نوشتند که خوب است ماهان اولين خلبان زن را به کار گيرد. به اين نامه هم جواب ندادند. حجت الاسلام زادسر نماينده جيرفت هم ضمن تشويق و حمايت اينجانب نامه يي جهت پيگيري کار من در شرکت ماهان نوشتند. نهايتاً گفتند: «خلباني در ايران براي شما شغل نمي شود. اين کار را فراموش کنيد.»
   
    چرا علت خاصي بيان نکردند؟
    به خاطر شرايط موجود. به خاطر تبعيض ناشي از اعمال سليقه. چون هيچ منع قانوني براي استخدام زنان در کادر پرواز وجود ندارد. اگر منع قانوني وجود داشت در زمان ثبت نام در کلاس هاي آموزش خلباني اعلام مي کردند فقط مردان و يا به هيچ وجه اجازه شرکت در آزمون را به زنان نمي دادند چه برسد به آنکه تا مرحله مصاحبه پيش روند.
   
    يعني مسوولان شرکت هاي هواپيمايي به توانمندي زنان براي پرواز اطمينان نمي کنند؟
    حتي اين هم نيست. چون اگر اينچنين بود شرکت آسمان يک زن را استخدام نمي کرد. بعد اگر هم اطمينان ندارند چرا اين مساله را قانوني نمي کنند. اساساً اگر خلبان شدن زنان مشکل زا است چرا آن را آموزش مي دهند؟ چرا از اول اعلام نمي کنند؟ خلباني حرفه يي است با هزينه بسيار بالا.
   
    وضعيت استخدام زنان در کادر پرواز در ديگر کشورها چگونه است؟
    اگر زنان توانمندي نداشتند امروز شرکت هاي معتبر بين المللي گروه زيادي از زن ها را استخدام نمي کردند.در برخي خطوط هوايي دنيا کاپيتان شدن زنان امري بسيار روتين و عادي به شمار مي آيد در حالي که متاسفانه در ايران ورود يک خلبان زن به شرکت هواپيمايي بسيار دور از ذهن و دست نيافتني است و تنها دليل غيرمنطقي آن تبعيض جنسي است. حتي در بعضي از کشورهاي عربي که زنان حق رانندگي ندارند زنان خلبان حق پرواز دارند. اگر توانمندي فيزيکي زنان از مردان کمتر بود شرکت هاي هواپيمايي مدرن ترين هواپيما هايشان را دست زنان نمي دادند. مسوولان کشور به صراحت اعلام مي کنند هيچ ممنوعيت و مخالفتي براي جذب و به کارگيري خلبان زن وجود ندارد، وقتي مخالفت قانوني نيست آيا اين رفتار جز تبعيض جنسي و اعمال سليقه نام ديگري دارد؟
   
    تا حالابه رفتن به خارج از کشور فکر کرده ايد؟
    صد درصد. وقتي ببينم امکان اين وجود ندارد که از تخصصم استفاده کنم، دليلي ندارد بنشينم و حسرت بخورم. من تا آنجا که بتوانم تلاش مي کنم که در ايران استخدام شوم. اگر تلاش هايم به بن بست برسد راهي به جز جست وجوي کار در کشور هاي ديگر برايم وجود نخواهد داشت و با تمام عشقي که براي کار و خدمت در کشور عزيز خودمان ايران دارم مجبور به ترک آن خواهم شد. البته اميدوارم با عنايت مسوولان ارشد کشور مشکلاتم برطرف شود و اين براي کسي که از سن 12 سالگي تاکنون تمام تلاشش را به کار برده است، توقع زيادي نيست.

 

 

گفتگو: مرداد 1391

 نوروزی2

در حال حاضر با هواپيماي فوکر 100 به عنوان کمک خلبان پرواز مي‌کنم. ارتقاي درجه از کمک خلباني به خلباني نياز به شرايط خاص دارد.

خانم سميرا نوروزي با مدرک هوانوردي، کمک خلبان هواپيمايي نفت و متولد سال 1364است. خانم نوروزي سن کمي دارد و به همين دليل زمينه پيشرفت او در آينده به عنوان يک خلبان زن ايراني فراهم است. گفت و گوي کوتاه “عصر کيمياگري” با اين بانوي کمک خلبان را بخوانيد.



چگونه وارد حرفه خلباني شده‌ايد و از چه زماني در هواپيمايي نفت مشغول کار هستيد؟
از سن 12 سالگي با پرواز گلايدر خلباني به صورت غيرحرفه اي، پرواز را شروع کردم و پس از اتمام دبيرستان، پرواز با هواپيماي اولترالايت را شروع کردم. پس از وارد شدن به دانشگاه و تحصيل در رشته هوانوردي با توجه به طولاني بودن دوره آموزش عملي به فيليپين رفتم و آنجا مدارک خلباني P.P.L – C.P.L و IR را اخذ کردم.

با توجه به نوع نگرش به زنان در جامعه و اينکه اين شغل را مردانه مي‌دانند براي جذب مشکلي نداشتيد؟
متاسفانه براي جذب شدن و انجام شغل مورد علاقه اما با مشکلات زيادي مواجه بوده ام. اما اين مشکلات پس از استخدام، شيريني کار را براي من چندين برابر کرد.

در کشورهاي ديگر وضعيت زنان خلبان چگونه است و تا چه حد از آنها استفاده مي‌شود؟
در کشورهاي ديگر خلبان خانم وجود دارد. ولي آنجا مشکلات خاص خودش را دارد.

براي تبديل شدن از کمک خلبان به خلبان چه دوره‌هايي را بايد طي کنيد و چقدر به طول مي‌انجامد و هم اکنون با چه هواپيماهايي مي‌توانيد پرواز کنيد؟
در حال حاضر با هواپيماي فوکر 100 به عنوان کمک خلبان پرواز مي‌کنم. ارتقاي درجه از کمک خلباني به خلباني نياز به شرايط خاص دارد. به طور مثال تجربه بالا و گرفتن مدرک ATPL، نياز به شرکت و گذراندن دوره مقدماتي کاپيتاني.

آيا تا به حال با مسافران خود که متوجه شده اند کمک خلبان پروازشان يک خانم است مواجه شده‌ايد و برخورد آنها چگونه بود؟
خيلي از مسافران از اينکه متوجه مي‌شوند کمک خلبان پرواز يک خانم است خوشحال مي‌شوند. برخي ديگر بيشتر متعجب مي‌شوند و مي‌پرسند مگر در ايران خلبان خانم هم داريم.
ولي بيشتر براي خانمها اين موضوع جالب است و خيلي از آنها ابراز خوشحالي مي‌کنند از ديدن خلبان خانم.

آيا تا به حال با سانحه‌اي هم مواجه شده ايد؟
خدا را شکر که در اين مدت که در اين حرفه مشغول به کار هستم با سانحه‌اي مواجه نشدم.

شيرين ترين و تلخ ترين خاطرات شما از دوران پرواز يا دوران آموزشي چيست؟
با توجه به علاقه شديد من به اين حرفه، تمامي لحظات پرواز برايم سرشار از خاطرات شيرين است و تا بحال با هيچ خاطره تلخي مواجه نشده ام.

زنان علاقه مند به خلباني چه مسيري را براي نيل به اين هدف بايد طي کنند؟
تمامي علاقه مندان به اين رشته اعم از زن يا مرد، مستلزم گذراندن دوره‌هاي تخصصي شامل P.P.L – C.P.L و IR هستند.

کار کردن در هواپيمايي نفت را که اغلب مسافران آن کارکنان صنعت نفت و خانواده‌هاي آنان هستند چگونه ارزيابي مي‌کنيد؟
کار کردن در شرکت هواپيمايي نفت براي من سراسر افتخار است و خوشحالم که جزء کوچکي از خانواده بزرگ نفت هستم و اميدوارم که بتوانم وظايفم را در قبال آنها به نحوشايسته‌اي انجام دهم.

به عنوان يکي از معدود خلبانان زن ايراني از پرواز با هواپيما چه احساسي داريد؟
از اينکه توانسته ام در رشته‌اي که هميشه مورد علاقه‌ام بوده و به عنوان يک آرزو به آن نگاه کردم مشغول به کار شوم، بي نهايت خوشحالم و خدا را شکر مي‌کنم.
پرواز هميشه براي من تازگي داشته و انرژي مثبت به من مي‌دهد و من هيچ وقت از پرواز احساس خستگي نمي‌کنم.

 

 
   

نظرات   

 
+1 #2 ریحانه 1394-07-07 14:31
چقدر هزینه کردن خانم نوروزی برای دوره آموزشی در فیلیپین و در کل چقدر هزینه داشت؟امیدوارم جواب بگیرم
نقل قول
 
 
+1 #1 رضوانه کهنه چی 1394-04-19 10:30
وای خدا چه اوضاع بدی داره کشور که این همه خانوما باید حرص بخورن ؟ یعنی این همه دلیل و مشکلات واقعا برای تعصبات بی جای دولته؟ یا میترسن خانوما ازشون جلو بزنن؟ :oops:
نقل قول
 

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تغییر کد امنیتی